“Hiçbir yasanın özgür yasa olmadığı şeklindeki olumsuz ilke, avukatlar dışında pek bilinmez.”

Lincoln bu sözüyle, hukukun doğasına ilişkin incelikli bir noktaya dikkat çeker. "Hiçbir yasanın özgür yasa olmadığı" ifadesi, yasaların özgürlük yaratmadığını, ancak özgürlüğün koşullarını koruyabileceğini veya kısıtlayabileceğini ima eder. Yani aslolan özgürlüktür; yasalar bu özgürlüğü tanıyan, sınırlayan veya düzenleyen araçlardır.

Lincoln'ün bu sözü, Peoria konuşmasının genel bağlamında, köleliği yasallaştırmanın onu meşru kılmadığı argümanını destekler. Bir yasanın varlığı, o yasanın özgürlüğe hizmet ettiği anlamına gelmez. Kölelik yasaları da bunun en çarpıcı örneğidir: Bu yasalar, özgürlüğü güvence altına almak yerine doğrudan ortadan kaldırır.

Söz aynı zamanda hukuk bilgisinin toplumdaki dağılımına dair de bir gözlemdir. Lincoln, bu ilkenin yalnızca avukatlar arasında biliniyor olmasından yakınır; çünkü ona göre özgürlüğün hukuki niteliğini anlamak, yalnızca hukukçuların değil, özgür bir toplumun tüm yurttaşlarının kavraması gereken bir meseledir.

Bu söz de 16 Ekim 1854'te Peoria, Illinois'te yapılan konuşmadan alınmıştır. Lincoln bu konuşmada Kansas-Nebraska Yasası'nı eleştirirken, yasanın halka köleliği kabul edip etmeme konusunda bir seçenek sunduğu iddiasının yanıltıcı olduğunu savunmuştur. Ona göre böyle bir "seçim", özgürlüğü koruyan bir hukuk anlayışı değil, özgürlüğü pazarlık konusu yapan bir yaklaşımdır. Lincoln, özgürlük ile yasa arasındaki bu ilişkinin inceliğini ancak hukuk eğitimi almış kişilerin tam olarak fark edebildiğine işaret ederken, bu anlayışın tüm halka yayılması gerektiğini ima etmiştir.