“Dred Scott kararı uyarınca "squatter egemenliği" var olmaktan çıktı; tıpkı dökümhanede tek dökümde iş gören ve sonra gevşek kuma dönen kalıp gibi, geçici bir iskele gibi yıkılıp gitti —bir seçimi kazanmaya yaradı, sonra da rüzgâra savruldu.”

Lincoln, "squatter egemenliği" kavramını alaycı bir dille çürütmeye çalışır. Bu kavram, bir bölgede yaşayan yerleşimcilerin köleliği kabul edip etmeme konusunda karar verebilecekleri düşüncesine dayanıyordu. Oysa Lincoln'e göre Dred Scott kararı, bu hakkın fiilen hiçbir anlamı kalmadığını göstermiştir.

Kullandığı imgeler geçici ve kullanışsız olanı anlatır: Bir inşaat tamamlandıktan sonra sökülen iskele, ya da dökümhanede tek bir döküm işleminde kullanılan ve ardından çözülerek kuma dönüşen kalıp. Bunlar, "squatter egemenliği" fikrinin yalnızca bir seçim döneminde işe yarayan, sonrasında ise hukuki karşısında hiçbir dayanağı kalmayan bir araç olduğuna işaret eder.

Bugün bu söz, siyasi söylem ile hukuki gerçeklik arasındaki mesafeyi gösterir. Bir görüşün kamuoyunda güçlü biçimde savunulması, onun hukuken geçerli ve kalıcı olacağı anlamına gelmez. Lincoln, dinleyicilerine söylemle yetinmeyip kararların ve kurumların fiili etkisine bakmaları gerektiğini ima eder.

Bu cümle, Lincoln'ün 16 Haziran 1858'deki "House Divided" konuşmasında, halk egemenliği ya da "squatter egemenliği" olarak bilinen ilkenin Yüksek Mahkeme'nin Dred Scott kararı karşısında nasıl işlevsiz kaldığını anlattığı bölümden alınmıştır. Lincoln, bu ilkenin yalnızca 1856 seçimlerinde Demokrat Parti'ye destek sağlamaya yaradığını, kararla birlikte ise tümüyle geçersizleştiğini savunur.