“Eğer biri yaşamı boyunca ücretli işçi konumunda kalıyorsa, bu sistemin hatası değildir; bunun nedeni ya bu durumu tercih eden bağımlı bir doğa, ya öngörüsüzlük, akılsızlık ya da istisnai bir talihsizliktir.”

Lincoln bu sözünde ücretli emeği, kişinin kendi çabasıyla yükselebileceği geçici bir basamak olarak görür. Ona göre sistem, çalışan birinin birikim yapıp bağımsız bir üretici ya da işveren konumuna gelmesine engel değildir. Bir kişinin ömür boyu ücretli işçi kalmasını ise bireysel tercihlere, karakter zayıflığına ya da nadir görülen şanssızlıklara bağlar.

Bu bakış, 19. yüzyıl Amerika'sındaki yaygın "serbest emek" ideolojisini yansıtır. Bu anlayışta emek, kölelikten farklı olarak kişinin kendi iradesine bağlıdır ve çalışan insan zamanla kendi işini kurabilir. Lincoln'ün vurgusu, bireysel sorumluluk ve çalışma azmi üzerinedir; yoksulluğun ya da bağımlı konumun mutlak bir kader olmadığını savunur.

Ancak bu söz, yapısal eşitsizlikleri ve emek piyasasındaki sistemsel engelleri büyük ölçüde göz ardı eden iyimser bir bireycilik taşır. Bugünden bakıldığında, toplumsal hareketliliğin herkes için eşit koşullarda işlemediği gerçeğiyle birlikte değerlendirilmelidir. Yine de Lincoln'ün asıl amacı, kölelik ile ücretli emek arasındaki farkı vurgulamak ve özgür emeğin insana yükselme imkânı sunduğunu göstermektedir.

Bu söz, Lincoln'ün 30 Eylül 1859'da Milwaukee'deki Wisconsin Eyalet Tarım Derneği önünde yaptığı konuşmadan alınmıştır. Lincoln konuşmasında tarım, emek ve eğitim konularını ele alır; serbest emek sisteminin kölelikten farkını ve çalışan insanın yükselme imkânını savunur. Konuşma, Lincoln'ün başkanlık öncesi dönemdeki toplumsal ve ekonomik görüşlerini yansıtan önemli metinlerden biridir.