“İnsan var olduğu sürece, yalnızca kendi durumunu iyileştirmek değil, insanlığın daha da iyileştirilmesine yardımcı olmak da onun görevidir. Bu nedenle, sorunun ayrıntılarına girmeden kısaca şunu söyleyeyim: En çok sayıda insana en büyük iyiliği sağlayacak araçlardan yanayım.”

“Ama bu geçmişte kaldı; ve seni hayvanın üstüne çıkaran hiçbir şey kalmadı. Delici çığlıkların ve yatıştıran ezgilerin sanki sonsuza dek sustu. Şimdi elveda sana — artık kederin öznesi olmaktan çok sebebisin. Zamanın iyicil yasalarıyla bütün zihinsel ıstırapları bilme gücünü yitirdin. Ey ölüm! Sen dünyayı korku içinde tutan, huşu uyandıran hükümdar; neden daha kutsanmış olanları buradan koparıyor da onu burada oyalanır bırakıyorsun?”

“... hiçbiri zararın kötü bir şeyin kullanılmasından değil, çok iyi bir şeyin kötüye kullanılmasından kaynaklandığını düşünür gibi görünmüyordu.”

“Umarız tüm tehlikelerin üstesinden gelinebilir; ama hiçbir tehlikenin asla ortaya çıkmayacağı sonucuna varmak, kendi başına son derece tehlikeli olur.”

“Hükûmetimizin kuruluşundan günümüze dek özgün biçimiyle sürdürülmüş olması pek şaşılacak bir şey değildir. Onu o dönem boyunca ayakta tutan birçok destek vardı ve bunlar artık çürümüş, ufalanıp gitmiştir. O dönem boyunca onun, sonucu belirsiz bir deney olduğu herkesçe hissediliyordu; şimdi ise başarılı bir deney olduğu anlaşılmaktadır.”

“Ahlakta yerleşik bir ilke olduğuna inanıyorum: Doğru mu yanlış mı olduğunu bilmeden bir iddiada bulunan kişi, yalan söylemekten suçludur; iddianın tesadüfen doğru çıkması onu haklı çıkarmaz ya da mazur göstermez.”

“Ama burada mezarda bulunandan / Daha korkunç bir şey var — / Aklı kaçmış bir insan bedeni, / Zavallı hayat sürerken. Zavallı Matthew! Bir zamanlar parlak deha sahibi, / Talihin kayırdığı bir çocuk — / Şimdi sonsuza dek kilitli, zihinsel gecede, / Yabani, bitkin bir deli.”