“İnsanlar, kendilerine, Yüce Varlık ile kendileri arasında bir amaç farkı olduğunun gösterilmesinden hoşlanmazlar.”

“Açlıktan ölmüş bir güvercinin gölgesini kaynatarak yapılan homeopatik çorba kadar incelmedi mi?”

“Ama bu geçmişte kaldı; ve seni hayvanın üstüne çıkaran hiçbir şey kalmadı. Delici çığlıkların ve yatıştıran ezgilerin sanki sonsuza dek sustu. Şimdi elveda sana — artık kederin öznesi olmaktan çok sebebisin. Zamanın iyicil yasalarıyla bütün zihinsel ıstırapları bilme gücünü yitirdin. Ey ölüm! Sen dünyayı korku içinde tutan, huşu uyandıran hükümdar; neden daha kutsanmış olanları buradan koparıyor da onu burada oyalanır bırakıyorsun?”

“... hiçbiri zararın kötü bir şeyin kullanılmasından değil, çok iyi bir şeyin kötüye kullanılmasından kaynaklandığını düşünür gibi görünmüyordu.”

“Ahlakta yerleşik bir ilke olduğuna inanıyorum: Doğru mu yanlış mı olduğunu bilmeden bir iddiada bulunan kişi, yalan söylemekten suçludur; iddianın tesadüfen doğru çıkması onu haklı çıkarmaz ya da mazur göstermez.”

“Hakikat, iftiraya karşı genellikle en iyi savunmadır.”

“Ama burada mezarda bulunandan / Daha korkunç bir şey var — / Aklı kaçmış bir insan bedeni, / Zavallı hayat sürerken. Zavallı Matthew! Bir zamanlar parlak deha sahibi, / Talihin kayırdığı bir çocuk — / Şimdi sonsuza dek kilitli, zihinsel gecede, / Yabani, bitkin bir deli.”