“Köleliğin yanlış olduğunu düşünenlerin, onun doğru olduğunu düşünenlerle birlikte oy vermeyi bırakmasını istiyoruz. Ona diğer yanlışlara davrandıkları gibi davranmıyorlar. Özgür eyaletlerde ona karşı çıkmıyorlar çünkü orada yok; köleci eyaletlerde de karşı çıkmıyorlar çünkü orada var. Siyasete sokmak istemiyorlar çünkü kargaşa yaratıyor; kürsüye sokmak istemiyorlar çünkü din değil; bir dinî yayın derneğine sokmak istemiyorlar çünkü yaygara koparıyor. Tartışılacak bir yer yok. Bunda tamamen tutarlılar mı?”

Lincoln burada, köleliğin yanlış olduğunu söyleyen ama ona karşı mücadeleye girmekten kaçınan tutumu sert biçimde eleştiriyor. Sözün özü şudur: Bir yanlışı gerçekten yanlış olarak görüyorsan, onunla her alanda yüzleşmen gerekir. Oysa birçok kişi köleliği ahlaken reddettiğini söylerken, bulunduğu eyalette kölelik yoksa "bizim meselemiz değil", varsa "burada çok hassas" bahanesiyle sessiz kalıyordu. Siyasette, kilisede, yayıncılıkta da aynı kaçınma sürüyordu. Lincoln bu çelişkiyi soruya dökerek bir tür sahte tutarlılık sergiliyor.

Sözün gücü, çelişkiyi sistematik biçimde sıralamasından geliyor. Her kurum ve her coğrafya için ayrı bir gerekçe bulunur: Siyaset karışır, din bozulur, toplum tedirgin olur. Ama toplamda bu gerekçeler, köleliğin hiçbir yerde konuşulmaması anlamına gelir. Lincoln'ün vurgusu, ahlaki bir yargıyı dile getirmenin yeterli olmadığı, o yargının eyleme dönüşmesi gerektiğidir.

Bugün de bu söz, ahlaken yanlış bulduğumuz bir konuyu çeşitli gerekçelerle sürekli ertelememizin veya görmezden gelmemizin bir eleştirisi olarak okunabilir. Konforlu bir sessizlik, söylenmiş doğru sözlerden daha güçlü bir duruşu işaret etmeyebilir.

Söz, Lincoln'ün 1860 yılında Hartford, Connecticut'ta yaptığı konuşmadan alınmıştır. Bu dönemde Lincoln başkanlık seçimi öncesinde Cumhuriyetçi Parti adayıydı ve köleliğin yeni eyaletlere yayılmasına karşı bir söylem geliştiriyordu. Konuşma, Demokrat Parti'nin ve bazı seçmenlerin kölelik konusundaki tutarsızlığını eleştirmektedir.