“Güç isterler ve önce gücün levyesini, çok parayı isterler - bu acizler!”

Nietzsche bu sözde parayı bir güç aracı olarak ele alır ve paraya aşırı değer veren insanları eleştirir. "Levy" (Brecheisen), kilitli kapıları ya da engelleri zorla açmak için kullanılan bir alettir; Nietzsche bu imgeyle paranın, insanların güce ulaşmak için kullandıkları kaba ve zorlayıcı bir araç olduğunu ima eder. Ona göre parayı her şeyin önüne koyan insanlar, aslında kendi içlerindeki gerçek güçten yoksundur; bu yüzden dışsal bir kaldıraca, yani paraya ihtiyaç duyarlar.

"Acizler" ifadesi, Nietzsche'nin para ve güç hırsını zayıflığın bir belirtisi olarak gördüğünü gösterir. Gerçek güç, kendini yaratabilen, kendi değerlerini koyabilen ve bağımsız durabilen insanın niteliğidir. Buna karşın paraya yönelen insan, kendi varoluşunu dolaysız biçimde güçlendiremez; gücü başkaları üzerinde kurulacak dışsal bir tahakkümde arar. Bu da onun içsel yoksunluğunu ve bağımlılığını ele verir. Nietzsche'nin gözünde para, yaşamın efendisi değil, ancak bir aracı olabilir; onu amaç haline getirenler kendilerini küçültür.

Bugün okura söylediği şey, parayı mutlak bir güç göstergesi saymanın yanıltıcı olduğudur. Paranın sağladığı güç, çoğu zaman kişinin kendi yaratıcı gücünün yerini tutamaz. Toplumsal başarının yalnızca servetle ölçüldüğü bir çağda Nietzsche'nin bu sözü, gücün kaynağını dışarıda değil, insanın kendi içinde araması gerektiğini hatırlatır.

Söz, "Also sprach Zarathustra"nın (Böyle Buyurdu Zerdüşt) birinci bölümünde yer alan "Vom neuen Götzen" (Yeni Put Üzerine) başlıklı bölümde geçer. Bu bölümde Nietzsche, modern devleti ve onun yücelttiği değerleri eleştirir. Para, devlet gücünün ve modern putperestliğin bir aracı olarak anılır; insanların gerçek güç yerine paraya yönelmesi küçümsenir.