“Ve insanlar arasında kavrulup yok olmak istemeyen, bütün bardaklardan içmeyi öğrenmelidir; ve insanlar arasında temiz kalmak isteyen, kirli suyla da yıkanmayı bilmelidir.”

Nietzsche bu sözünde, insan toplulukları içinde yaşamanın kaçınılmaz bir kirlenme riski taşıdığını, ancak bunun bir zorunluluk olduğunu anlatır. "Bütün bardaklardan içmek", insan deneyimlerinin çeşitliliğini ve hatta sıradanlığını kabul etmek anlamına gelir. Toplum içinde tamamen yabancı kalmak ya da her şeyi reddetmek, kişiyi kurutur ve yaşamdan koparır.

"Kirli suyla yıkanmak" ifadesi ise, temiz kalmak isteyen kişinin bile saflığını korumak için zaman zaman kirli ya da belirsiz durumlarla temas etmesi gerektiğini ima eder. Saflık, hayattan kaçarak değil, hayatın içinde kalarak ve ona direnerek elde edilir. Bu, Nietzsche'nin ahlak anlayışına da işaret eder: İyi ve kötü arasındaki mutlak ayrımı reddeden, yaşamı tüm yönleriyle kucaklayan bir yaklaşım.

Bu düşünce, "insanlar arasında yaşamak" ile bireysel bütünlüğü korumak arasındaki gerilimi ele alır. Nietzsche, ne tam bir toplum düşmanı ne de topluma koşulsuz bir uyum yanlısıdır; insan, toplumun gerçekleriyle ustaca başa çıkmayı öğrenmelidir.