“Ne? Arıyorsun? Kendini on kat, yüz kat çoğaltmak mı istiyorsun? Taraftar mı arıyorsun? — Sıfırlar ara!”

Bu söz, Nietzsche'nin kimi arayış biçimlerine yönelik keskin alayını gösterir. Ona göre kendini çoğaltmak, etki alanını genişletmek ya da taraftar toplamak isteyen biri, gerçek anlamda kendine denk olanları değil, çoğu kez boşlukları dolduran kişileri bulur. Sıfır imgesi burada çarpıcıdır: Bir sayının yanına sıfır eklemek onu büyütür; ancak sıfırın kendi başına değeri yoktur. Taraftarlar, bu benzetmeye göre ancak öndeki güçlü figürle anlam kazanan çoğaltıcı boşluklardır.

Nietzsche'nin düşünce dünyasında bu söz, sürü ile birey arasındaki gerilime de dokunur. Gerçek düşünür, kendini çoğaltmak yerine kendi ayakları üzerinde duran bireyi hedefler. Oysa taraftar arayışı, daha en baştan bağımsızlıktan vazgeçmeyi ima eder. Nietzsche kendi felsefesinde "takipçi" istemenin değil, insanı kendi yolunu bulmaya zorlamanın altını çizer.

Bu tür özlü sözler, Nietzsche'nin geç dönem üslubunun tipik özelliğidir: Kısa cümlelerle geniş bir düşünceyi sıkıştırır, okuru kışkırtır ve gülerken düşündürür. Söz aynı zamanda kibir ve şöhret arzusuna bir iğneleme olarak da okunabilir.

Bu söz, Nietzsche'nin 1889 başlarında yayımlanan Götzen-Dämmerung (Putların Alacakaranlığı) adlı eserinin 'Sprüche und Pfeile' (Özdeyişler ve Oklar) bölümünden alınmıştır. Kitap, Nietzsche'nin düşüncelerini kısa, keskin ve kışkırtıcı özdeyişlerle yoğunlaştırdığı bir çalışmadır.