“Kadın, Tanrı'nın ikinci hatasıydı... bunu her rahip bilir.”

Nietzsche bu sözünde, dinî ve özellikle rahip merkezli ahlak anlayışında kadına yönelik olumsuz bakışı eleştirir. Ancak bunu yaparken kullandığı dil son derece ironiktir ve cümlenin yüzeydeki anlamı kadını aşağılıyor gibi görünse de, asıl hedef rahiplerin ve dinî kurumların kadın düşmanlığıdır. "Bunu her rahip bilir" ifadesi, bu düşüncenin özellikle din adamlarının zihniyetinde yerleşik olduğunu ima eder.

Bu söz, Nietzsche'nin dine yönelik genel eleştirisinin bir parçasıdır. Ona göre Hristiyanlık yaşamı, bedeni ve cinselliği değersizleştiren bir ahlak inşa etmiştir; kadının günahla ve düşüşle ilişkilendirilmesi de bu ahlakın sonuçlarından biridir. Nietzsche burada bu anlayışı kendi ağzıyla değil, rahip zihniyetinin bir ifadesi olarak ortaya koyar ve onu alaycı bir biçimde sergiler.

Yine de cümlenin yapısı gereği okur, sözün Nietzsche'nin mi yoksa eleştirdiği rahip zihniyetinin mi görüşü olduğunu net biçimde ayırt etmekte zorlanabilir. Bu belirsizlik, Nietzsche'nin kışkırtıcı üslubunun bir parçasıdır; okuru düşünmeye ve sorgulamaya zorlar.

Bu söz, Nietzsche'nin 1888'de yazdığı "Der Antichrist" (Deccal) adlı eserinin kırk sekizinci bölümünden alınmıştır. Eserde Hristiyan ahlakının beden, cinsellik ve kadın üzerindeki öğretileri sert bir biçimde eleştirilir. Nietzsche bu bölümde rahiplerin ve dinî öğretinin insan doğasına yönelik olumsuzlayıcı tutumunu ironiyle ortaya koyar.