“Pasifizm yalnızca insanların kendilerini çok güvende hissettikleri yerlerde, özellikle denizci devletlerde kayda değer bir güçtür. [...] Şiddeti boyun eğerek bir şekilde yenebileceğiniz düşüncesi, basitçe gerçeklerden kaçıştır. Dediğim gibi, bu ancak kendileriyle gerçeklik arasında para ve silahlar bulunan insanlar için mümkündür.”

Orwell bu sözünde pasifizmin maddi ve coğrafi koşullara bağlı bir lüks olduğunu savunur. Ona göre pasifist tutum, kişinin şiddet tehdidinden fiilen korunduğu, başkalarının güvenliği sağladığı ortamlarda yeşerebilir. Kıta devletleri işgal korkusunu doğrudan yaşarken, denizle çevrili devletler kendilerini daha güvende hisseder ve bu güven, pasifizmi entelektüel bir seçenek haline getirir. Orwell'in vurguladığı 'para ve silahlar', aslında güvenliğin bedelini başkalarının ödediğini ima eder; pasifist, koruma altında olduğu için şiddeti reddetme lüksüne sahiptir.

Daha derinde, Orwell'in amacı pasifistleri ahlaken küçümsemek değil, onları kendi konumlarının somut koşullarıyla yüzleştirmektir. 'Gerçeklerden kaçış' ifadesi, dünyada etkili olmak isteyen herkesin güç ilişkilerini hesaba katmak zorunda olduğu yönündeki realist anlayışını yansıtır. İkinci Dünya Savaşı sırasında yazan Orwell için bu, özellikle Nazizm karşısında kayıtsızlık anlamına gelen pasifizme yönelik sert bir eleştiridir.

Bugün bu söz, güvenlik ve ahlak arasındaki ilişkiyi sorgulatır: Hangi tutumlar, hangi korunaklı konumlardan savunulur? Bir ilkeyi benimsemek ile o ilkenin bedelini ödeyecek durumda olmak arasındaki farkı düşündürür; pasifizm gibi ideallerin bile sosyal ve maddi bir zemine oturduğunu hatırlatır.

Bu söz, Orwell'in 'No, Not One' (Ekim 1941) başlıklı denemesinden alınmıştır ve İkinci Dünya Savaşı'nın sürdüğü dönemde yazılmıştır. Makale, dönemin savaş karşıtı pasifist çevrelerine bir cevap niteliğindedir; Orwell, İngiltere'nin savaştaki konumunu ele alırken pasifist argümanları sorgular.