“Tarihin öyle tuhaf bir dönemindeyiz ki devrimcinin yurtsever, yurtseverin de devrimci olması gerekiyor.”

Orwell bu sözüyle, İkinci Dünya Savaşı'nın başlarında İngiltere'deki siyasi kimliklerin yeniden tanımlanması gerektiğini anlatıyor. Geleneksel olarak birbirine zıt görülen iki kavramı, devrimcilik ile yurtseverliği, aynı mücadele içinde birleştirmeye çağırıyor. Ona göre Nazi Almanya'sına karşı verilen savaş, yalnızca bir savunma savaşı değil, aynı zamanda toplumsal dönüşüm fırsatıdır; bu yüzden devrimci bir kişi ülkesini savunmayı, yurtsever bir kişi de mevcut düzenin köklü biçimde değişmesini göze almalıdır.

Bu söz, Orwell'in dönemin sol entelektüelleriyle yaşadığı gerilimi yansıtır. Pek çok solcu, savaşı emperyalist bir çatışma olarak görüp İngiltere'nin tarafını tutmakta tereddüt ederken, Orwell İngiliz işçi sınıfının çıkarları ile faşizme karşı direnişin ayrı düşünülemeyeceğine inanıyordu. Yurtseverliği yalnızca muhafazakâr bir duygu olarak gören anlayışa karşı çıkıyor, İngiltere'yi savunmanın aynı zamanda daha eşit ve özgür bir toplum kurma mücadelesinin parçası olabileceğini ileri sürüyordu.

Bugün bu söz, siyasi kimliklerin ve kavramların katı biçimde ayrıştırıldığı dönemlerde, görünüşte zıt değerlerin nasıl ortak bir zeminde buluşabileceğine dair düşündürücü bir hatırlatmadır. Aidiyet duygusuyla toplumsal değişim talebi arasında zorunlu bir karşıtlık olmadığını, aksine kimi tarihsel anlarda bu ikisinin birbirini tamamlayabileceğini ima eder.

Orwell'ın 20 Aralık 1940 tarihli The Tribune dergisine yazdığı mektuptan alınmıştır. Mektup daha sonra A Patriot After All, 1940-1941 (1999) adlı derlemede yeniden yayımlanmıştır. İkinci Dünya Savaşı'nın Britanya için en kritik dönemlerinden birinde, Orwell sol çevrelerde savaşa karşı yükselen tereddütlere yanıt olarak devrimcilik ile yurtseverliğin aynı safta buluşabileceğini savunuyordu.