“Yayıncılar ve editörler belirli konuları baskı dışında tutmak için çaba gösteriyorlarsa, bunun nedeni kovuşturulmaktan korkmaları değil, kamuoyundan korkmalarıdır. Bu ülkede entelektüel korkaklık, bir yazarın ya da gazetecinin yüzleşmek zorunda olduğu en kötü düşmandır ve bu gerçek bence hak ettiği ölçüde tartışılmamıştır.”

Orwell burada sansürün yalnızca devlet baskısıyla değil, toplumun beklentileri ve duyarlılıklarıyla da işlediğini anlatır. Yayıncıların ve editörlerin kimi konuları gündeme getirmemesinin arkasında çoğu zaman mahkemelerden veya yasal cezalardan duyulan korku değil, okurun tepkisinden, abonelik kaybından ya da toplumsal dışlanmadan duyulan korku vardır. Bu durum Orwell'e göre devletin doğrudan yasaklamasından daha sinsi bir sansür biçimidir.

'Entelektüel korkaklık' ifadesiyle kastettiği, düşüncelerini savunacak cesareti olmayan yazarların ve medya kuruluşlarının, hoş karşılanmayacak gerçekleri dile getirmekten kaçınmasıdır. Bu davranış, açık bir yasak olmadan da tartışma alanını daraltır ve dogmaların sorgulanmadan kalmasına yol açar.

Bugün de medya ortamında belirli konuların görmezden gelinmesi, kamuoyunun anlık tepkilerine göre içeriğin biçimlendirilmesi benzer bir dinamik olarak görülebilir. Orwell'in sözü, ifade özgürlüğünün yalnızca yasalarla değil, toplumsal baskılarla da sınırlanabileceğini hatırlatır.

Bu sözler, Orwell'in 1945'te yayımlanan "Hayvan Çiftliği" (Animal Farm) romanı için yazdığı ancak kullanılmayan önsözden alınmıştır. Dönemin siyasi ortamında Sovyetler Birliği'nin müttefik sayıldığı İngiltere'de, Sovyet rejimini eleştiren eserlerin yayımlanması ideolojik nedenlerle zordu. Metin daha sonra Ian R. Willison'ın 1953 tarihli "George Orwell: Some Materials for a Bibliography" adlı çalışmasında yayımlanmıştır.