“Düşündüğüm gibi bir analizin veya yeniden kurgulamanın ilgisi, analiz edilen şeye duyulan gerçek ya da kuruntusal herhangi bir ilgiden tamamen bağımsız olduğundan, kendi eserlerimden birinin nasıl bir araya getirildiğini gösteren yöntemi açıklamam bir görgü ihlali sayılmayacaktır.”

Poe bu cümlede, bir edebî eserin nasıl inşa edildiğini göstermenin değerinin, o eserin kendisine duyulan beğeni ya da ilgiden bağımsız olduğunu savunur. Yani bir şiirin veya hikâyenin yazım sürecini adım adım açıklamak, o eseri sevip sevmemekten ayrı bir entelektüel ilgi taşır. Bu yaklaşım, Poe'nun edebî üretimi romantik bir ilham patlaması olarak değil, bilinçli ve hesaplı bir zanaat olarak gördüğünü gösterir.

Poe, kendi eserini analiz etmenin gösteriş ya da kendini övme olarak algılanabileceğinin farkındadır. Bu nedenle "görgü ihlali sayılmayacaktır" diyerek olası bir eleştiriyi önceden yanıtlar. Ona göre analiz, yazarın kişisel başarısını sergilemek için değil, edebî üretimin mekanizmasını anlamak için yapılır. Bu tutum, Poe'nun edebiyat eleştirmeni kimliğiyle de örtüşür; o, metnin nasıl çalıştığını çözümlemeye her zaman öncelik vermiştir. Cümle, sanatın hem ilham hem de teknik beceri gerektirdiğini, ancak tekniğin açıklanabilir ve öğretilebilir olduğunu vurgulayan modern bir edebiyat anlayışının habercisidir.

Bu cümle, Poe'nun 1846'da yayımlanan "The Philosophy of Composition" (Kompozisyon Felsefesi) adlı denemesinden alınmıştır. Denemede Poe, "The Raven" şiirini yazarken izlediğini iddia ettiği adımları anlatır; eserin uzunluğundan nakarat seçimine, etki yaratma amacına kadar birçok kararı bilinçli olarak verdiğini öne sürer. Bu pasaj, denemenin başlarında, kendi eserini analiz etme gerekçesini açıkladığı bölümdedir.