“Vadilerimizin en yeşilinde, İyi meleklerin mesken tuttuğu, Bir zamanlar zarif ve görkemli bir saray — Işıltılı saray — başını yükseltirdi.”

Bu kıta, Poe'nun 'The Haunted Palace' şiirinin açılışında geçmişteki ihtişamı ve saflığı resmeder. 'En yeşil vadi' ve 'iyi melekler' imgeleri, cennetvari bir masumiyet ve uyum durumunu çağrıştırır. Sarayın 'zarif ve görkemli' oluşu, 'ışıltılı' sıfatıyla pekiştirilir; bu sözcük burada hem fiziksel bir parlaklığı hem de manevi bir aydınlanmışlığı ima eder.

Şiirin ilerleyen bölümlerinde bu sarayın karanlık güçler tarafından ele geçirilmesi, alegorik olarak insan zihninin ya da ruhunun çöküşünü anlatır. Bu şiir, Poe tarafından daha sonra 'The Fall of the House of Usher' öyküsünün içine yerleştirilmiştir. Şiiri Roderick Usher okur ve bu, onun kendi zihinsel yıkımı ile sarayın çöküşü arasındaki paralelliği açıkça ortaya koyar. Açılış cenneti ile ilerideki cehennem arasındaki karşıtlık, kaybın ve yıkımın boyutunu büyütür.

Bu kıta, 'The Haunted Palace' şiirinin ilk kıtasıdır. Şiir ilk kez 1839'da tek başına yayımlanmış, aynı yılın sonlarında Poe tarafından 'The Fall of the House of Usher' öyküsüne eklenmiştir. Öykü içinde Roderick Usher bu şiiri bir gitar eşliğinde okur; şiir, Usher ailesinin çöküşü ile sarayın düşüşünü alegorik biçimde birleştirir. Son metinde 'radiant palace' ifadesi italik olarak vurgulanmıştır.