“İşine geldiğinde korkak görünmekten ya da korkak olmaktan çekinen kişi gerçekten cesur değildir.”

Poe bu sözüyle cesaretin sanıldığından daha karmaşık bir erdem olduğunu öne sürer. Ona göre gerçek cesaret, her koşulda korkusuz görünmek zorunda olmak değildir; aksine, kişinin gerektiğinde korkak görünmeyi göze alabilmesi, toplumsal beklentileri ve kendi gururunu bir kenara bırakabilmesidir. Burada cesaret, gösterişli bir kahramanlık değil, duruma göre davranabilme özgürlüğü ve kendini başkalarının gözünde küçük düşürme riskini üstlenebilme olgunluğudur.

Sözün altında yatan düşünce, gururun ve toplumsal algının insanı esir aldığı fikriyle bağlantılıdır. Sürekli güçlü ve korkusuz görünmeye çalışan kişi, aslında kendi imajının tutsağı olmuştur. Poe, gerçek anlamda özgür ve cesur insanın, gerektiğinde zayıf ya da korkak sayılmayı göze alabilen kişi olduğunu söyler; çünkü asıl korku, başkalarının ne düşüneceğinden duyulan korkudur.

Bugünün okuruna bu söz, toplumsal rollerin ve mükemmellik baskısının hâkim olduğu bir çağda, kendi doğrularına göre hareket etmenin bazen dışarıdan yanlış anlaşılmayı göze almak anlamına geldiğini hatırlatır. Gerçek cesaret, herkesin alkışladığı bir eylemde değil, kimsenin onaylamayacağı ama kişinin gerekli gördüğü bir duruşta kendini gösterir.

Söz, Poe'nun Kasım 1844'te yayımlanan "Marginalia" başlıklı deneme-derleme yazısından alınmıştır. Marginalia, Poe'nun kitapların kenarlarına aldığı notları ve çeşitli kısa düşüncelerini bir araya getirdiği bir metin olarak bilinir. Poe bu tür yazılarında edebiyat, insan doğası ve toplum üzerine özlü gözlemlerini paylaşıyordu.