“"Ay Dağları'nın ötesinden, Gölgenin Vadisi'nden aşağı, Sür atını, cesurca sür," diye cevap verdi gölge, — "Eldorado'yu arıyorsan eğer!"”

Bu dizeler, Poe'nun "Eldorado" şiirinin son kıtasındandır ve bir dönüm noktasını işaret eder. Şiirin başındaki genç şövalye, uzun ve yorucu arayışın ardından yaşlanmış, cesareti kırılmıştır. Karşısına çıkan "gölge" ya da hayali varlık, ona Eldorado'yu nasıl bulacağını söyler: Ay Dağları'nın ötesine, Gölgenin Vadisi'ne gitmesi gerekir. "Gölgenin Vadisi" ifadesi, Mezmur 23:4'teki "ölüm gölgesi vadisi"ne güçlü bir göndermedir. Bu yüzden rehberin sözleri, Eldorado'ya ancak ölümle ya da ölümü göze alarak ulaşılabileceğini ima eder.

Şiirin bu sonunda Eldorado artık dünyevi bir altın şehri değil, ancak yaşamın sınırını aşınca erişilebilecek nihai bir ideali temsil eder. Şövalyenin arayışı, gençliğin umudundan yaşlılığın yorgunluğuna, oradan da ölümün kıyısına taşınmıştır. "Ride, boldly ride" yani "cesurca sür" çağrısı, arayışın son aşamasının teslimiyet değil, yine de bir cesaret meselesi olduğunu vurgular. Poe, idealin peşinde geçen bir ömrün sonunda bile insanın kararlılıkla ilerlemesi gerektiğini öne sürer.

Bu dizeler aynı zamanda Poe'nun kendi hayatına da bir ayna tutar. Maddi zorluklar, kayıplar ve eleştirilerle geçen ömrünün sonunda yazdığı bu şiirde, aradığı ideallerin ancak ölümle tamamlanacağını sezmiş gibidir. Okur için bu son, her türlü büyük arayışın kaçınılmaz biçimde ölümlülükle yüzleştiğini ve asıl cesaretin bu yüzleşmede olduğunu anlatır.