“İşsizlik sigortası, bedavacılar için önceden ödenmiş bir tatildir.”

Reagan bu sözle işsizlik sigortasını, gerçekten iş arayanlar için geçici bir destek değil, sistemden yararlanmak isteyen "bedavacılar" için cazip bir imkân olarak resmeder. Ona göre bu tür sosyal güvenlik programları, çalışmadan geçinmeyi mümkün kılarak tembelliği ödüllendirir ve devletin kaynaklarını kötüye kullanıma açar.

Bu bakış, Reagan'ın muhafazakâr siyaset anlayışının önemli bir parçası olan "devletin sosyal yardım programları bireysel sorumluluğu zayıflatır" düşüncesini yansıtır. İşsizlik sigortasını bir hak ya da toplumsal dayanışma aracı olarak değil, potansiyel bir suistimal alanı olarak görmesi, onun refah devleti eleştirisinin tipik bir örneğidir.

Bugün bu söz, sosyal güvenlik sistemlerinin nasıl tasarlanması gerektiğine dair süregelen tartışmanın bir ucunu temsil eder. Bir yanda sistemin istismar edilebileceği kaygısı, diğer yanda işsizlik sigortasının ekonomik kriz dönemlerinde bireyleri ve aileleri koruyan, toplumsal istikrarı sağlayan bir güvence olduğu gerçeği durur. Reagan'ın ifadesi, bu dengenin nasıl kurulacağına dair değer yargılarını açıkça ortaya koyar.

1960'larda söylenmiş ve 28 Nisan 1966'da Sacramento Bee'de aktarılmıştır.