“Ama bu amaçları yalnız başına gerçekleştirmek yetmez. Bu Ulusun bedenini giydirip doyurmak, zihnini eğitip bilgilendirmek yetmez. Çünkü bir de ruh vardır. Ve bu üçü arasında en büyüğü ruhtur. Beden ve zihin olmadan, herkesin bildiği gibi, Ulus yaşayamaz. Ama Amerika'nın ruhu öldürülseydi, Ulusun bedeni ve zihni yabancı bir dünyada sıkışmış olarak yaşamaya devam etse bile, bildiğimiz Amerika yok olmuş olurdu.”

“Örneğin bu yeni nesil, aramızda yeniden baş gösteren o iğrenç toplu cinayet biçimine — linç yasasına — karşı vaazlarla yetinmiyor. Bunun cinayet olduğunu, "Öldürmeyeceksin" emrinin bile bile ve kesin bir ihlali olduğunu biliyoruz. Linç yasasına göz yuman yüksek mevkidekileri de alçak mevkidekileri de mazur görmüyoruz.”

“Halkımızın yaşam gücünün; nakit para, market sepetleri ya da kamu parklarında çim biçme, yaprak tırmıklama veya kâğıt toplama gibi haftada birkaç saatlik işler verilmesi yoluyla daha fazla tüketilmesine razı değilim. İşsizlerin yalnızca bedenlerini yoksulluktan korumakla kalmamalı, aynı zamanda onların öz saygılarını, kendilerine güvenlerini, cesaretlerini ve kararlılıklarını da korumalıyız. Bu karar beni, Hükümetin şu anda yardım listelerinde bulunan yaklaşık beş milyon işsizle ilgili ne yapması gerektiği sorununa getiriyor.”

“Son birkaç aydır Washington'da beni ziyaret eden pek çok kişi, onlara şahsen ve her türlü zor durumla günlük temaslarım nedeniyle, yakın dönemdeki iç meselelerimizden çok uluslararası dünya koşulları hakkında daha kaygılı ve daha az iyimser olduğumu söylediğimde şaşırmış olabilir. Bunu size kesinleşmiş bir kötümser olarak değil, uluslar arasındaki haset, nefret ve kötülüğün zirveye ulaştığını ve yerini yeni bir barış ve iyi niyet dalgasına bırakacağını hâlâ umut eden biri olarak söylüyorum.”

“Dünyanın ahlaki bilincinin, adaletsizliklerin ve haklı şikâyetlerin giderilmesinin önemini kabul etmesi gerektiği doğrudur; ancak aynı zamanda bu bilinç, antlaşmaların kutsallığına saygı göstermenin, başkalarının haklarına ve özgürlüklerine saygı duymanın ve uluslararası saldırı eylemlerine son vermenin temel zorunluluğu konusunda da uyandırılmalıdır.”

“Hâlâ inanıyorum ki Amerikan halkı, 1932'den beri, özel girişim ve onun hükümetle ilişkisi konusunda iki gereklilikte ısrar etmeye devam ediyor. Birincisi, başkalarının parasının kullanımında ve bireysel ve kurumsal vergilerin ödeme gücüne göre paylaştırılıp ödenmesinde, en tepede tam bir dürüstlük. İkincisi ise, en alttaki herkesin iş bulma ihtiyacına – ve iş yoluyla hayatın güzel şeylerinden gerçekten adil bir pay alma, birikim yapma ve yükselme şansına – içten bir saygı.”

“Düşüncesizce kişisel çıkar peşinde koşmanın kötü ahlak olduğunu her zaman biliyorduk; şimdi biliyoruz ki bu aynı zamanda kötü ekonomidir.”