“Bu ekonomik kralcılar, Amerika'nın kurumlarını devirmeye çalıştığımızdan yakınıyorlar. Asıl yakındıkları şey, onların gücünü ellerinden almaya çalışmamız. Amerikan kurumlarına bağlılığımız, bu tür bir gücün devrilmesini gerektirir. Bayrağın ve Anayasa'nın arkasına saklanmaya çalışmaları boşunadır. Körlükleri içinde bayrağın ve Anayasa'nın neyi temsil ettiğini unutuyorlar. Şimdi, her zaman olduğu gibi, onlar demokrasiyi temsil ediyor, tiranlığı değil; özgürlüğü, boyun eğmeyi değil; ve hem güruh yönetimiyle diktatörlüğe hem de aşırı ayrıcalıklılara karşıdır.”

Roosevelt bu pasajda 'ekonomik kralcılar' (economic royalists) terimini kullanarak büyük sermaye sahiplerini monarşiyle özdeşleştirir. Ona göre bu kesim, kendilerine yönelik düzenlemeleri 'Amerikan kurumlarına saldırı' olarak sunar, oysa asıl kaygıları kendi ayrıcalıklarının korunmasıdır. Roosevelt, dilde bir tersine çevirme yaparak gerçek tehdidin kendi politikaları değil, bu kesimin kontrolsüz gücü olduğunu savunur.

'Bayrağın ve Anayasa'nın arkasına saklanma' ifadesi, vatanseverlik ve anayasal değerlerin çıkar grupları tarafından araçsallaştırılmasını eleştirir. Roosevelt'e göre bu semboller demokrasiyi, özgürlüğü ve halk egemenliğini temsil eder; yani tam da onların karşı çıktığı değerleri.

Konuşmanın sonundaki dengeli ifade—hem güruh yönetimine hem de aşırı ayrıcalıklılara karşı olmak—Roosevelt'in kendisini aşırılıkların ortasında konumlandırma çabasını gösterir. Demokrasiyi yalnızca faşizmden değil, oligarşiden de korumak gerektiğini savunarak New Deal'ın meşruiyet zeminini kurar.

1936 Demokratik Ulusal Kongre'de yapılan bu kabul konuşmasında Roosevelt, özellikle büyük şirketlerin New Deal programına yönelik muhalefetine cevap veriyor. 'Ekonomik kralcılar' ifadesi, dönemin en çok hatırlanan siyasi söylemlerinden biri haline geldi.