“Demokrasinin büyük cephaneliği olmalıyız.”

Bu söz, ABD'nin İkinci Dünya Savaşı'na henüz askerî olarak katılmadığı bir dönemde, ülkenin rolünü tanımlayan stratejik bir ifadedir. 'Cephanelik' (arsenal) kelimesi, silah ve mühimmat üretilen yer anlamına gelir. Roosevelt bunu kullanarak ABD'nin savaşa doğrudan asker göndermese bile, demokrasiyle yönetilen ülkelere, özellikle İngiltere'ye, savunmaları için gereken araçları sağlayabileceğini anlatır. Bu, sanayi gücünün askerî güç kadar önemli olduğu modern savaş anlayışının bir yansımasıdır.

Söz aynı zamanda bir ahlaki konumlanmayı da içerir. 'Demokrasinin cephaneliği' olmak, yalnızca maddi kaynak sağlamak değil, demokratik değerlerin savunulmasında öncü bir rol üstlenmek anlamına gelir. Roosevelt, ABD'nin tarafsız görünme politikasının aksine, hangi tarafta olduğunu net biçimde ilan etmiştir. Bu, Amerikan dış politikasında bir dönüm noktasıdır; ülke artık pasif bir gözlemci değil, aktif bir destekçidir.

Bu ifade, bugün de bir ülkenin kendi değerlerini savunmak için doğrudan çatışmaya girmeden de nasıl belirleyici olabileceğini gösteren güçlü bir metafor olarak hatırlanır.

Roosevelt bu sözü, 29 Aralık 1940'ta yaptığı ve 'Demokrasinin Cephaneliği' olarak anılan ulusa sesleniş konuşmasında söylemiştir. Nazi Almanyası'nın Avrupa'da ilerlediği, İngiltere'nin tek başına direndiği bir dönemde Roosevelt, ABD'nin savaşa girmeden demokrasileri desteklemesi gerektiğini savunmuş, kısa süre sonra Ödünç Verme-Kiralama Yasası'nın temelini atan bir vizyon ortaya koymuştur.