“Hiçbir sabit sermaye, döner bir sermaye aracılığıyla olmaksızın gelir sağlayamaz.”

Smith bu kısa sözüyle, sabit sermaye ile döner sermaye arasındaki bağımlılık ilişkisini özetler. Sabit sermaye; binalar, makineler, aletler gibi el değiştirmeden üretimde kullanılan varlıklardır. Ancak bunlar kendi başlarına gelir üretemez. Bir makinenin kâr getirebilmesi için ona hammadde sağlayan, işleyen ve ürünü pazara taşıyan döner sermayeye ihtiyaç vardır. Başka bir deyişle sabit sermaye, döner sermayenin sağladığı akış olmadan atıl kalır.

Bu tespit, ekonominin bir bütün olarak kavranması gerektiğine işaret eder. Tek başına fabrika kurmak ya da arazi satın almak yetmez; üretimin sürekliliği, işletme sermayesinin kesintisiz dolaşımına bağlıdır. Smith böylece sermaye birikimini yalnızca maddi varlık toplamak olarak değil, farklı sermaye biçimleri arasındaki tamamlayıcılık olarak resmeder.

Günümüz işletme dilinde bu, duran varlıklara yapılan yatırımın çalışma sermayesi olmadan verimli olamayacağı şeklinde ifade edilebilir. Smith'in bu ilkesi, yatırım kararlarında bütüncül planlamanın gereğini hatırlatır.

Bu cümle, "Milletlerin Zenginliği"nin ikinci kitabının birinci bölümünde, sabit ve döner sermaye arasındaki ayrımın açıklandığı pasajda geçer. Smith sabit sermayenin verimliliğinin, ancak döner sermayenin besleyici döngüsüyle mümkün olduğunu göstererek iki sermaye türünün birlikte işlediğini vurgular.