“İmalattaki sırlar, ticaretteki sırlardan daha uzun süre saklanabilir.”

Smith bu sözde, üretim süreçlerine ilişkin bilgilerin ticari bilgilere göre daha gizli tutulabildiğini söyler. İmalattaki bir sır, örneğin özel bir boyama tekniği veya bir makinenin çalışma prensibi, yalnızca üretim yapılan atölyede veya fabrikada bilinir. Bu bilgiye erişim, üretim sürecinin doğrudan içinde olmayı gerektirir. Oysa ticaretteki sırlar – hangi malın nereden ucuza alındığı, hangi pazara yüksek fiyata satıldığı – çok daha geniş bir insan ağıyla paylaşılmak zorundadır. Tüccarın malını taşıyanlar, gümrük memurları, aracılar ve müşteriler bu bilgiye kısmen de olsa erişebilir.

Smith'in bu gözlemi, bilgi ekonomisi açısından da değerlendirilebilir. Bilginin saklanabilirliği, o bilginin ne kadar insanla paylaşılması gerektiğine bağlıdır. Üretim sırları daha merkezi ve kontrollü bir ortamda tutulabilirken, ticari sırlar zorunlu olarak dağıtık bir yapıdadır. Bu yüzden ticari sırlar daha hızlı yayılır ve taklit edilir.

Bu tespit, Smith'in kapitalizm analizinin bir parçasıdır. Rekabetin olduğu bir düzende bilginin yayılması kaçınılmazdır; bu da uzun vadede aşırı kârların ortadan kalkmasına yol açar. Smith, rekabetin bu dinamik yapısını anlamaya çalışan ilk düşünürlerdendir.

Bu söz, 'Ulusların Zenginliği'nin birinci kitabının yedinci bölümünde, doğal fiyat ile piyasa fiyatı arasındaki sapmaların nedenleri incelenirken geçer. Smith, bazı üreticilerin üretim sırlarını koruyarak piyasa fiyatını doğal fiyatın üzerinde tutabileceğini, ancak bu sırların sonsuza kadar saklanamayacağını belirtir. İmalat sırları ile ticaret sırları arasındaki bu fark, rekabetin işleyişini açıklamak için kullanılır.