“Doğal zenginlik, kanaattir; lüks ise yapay yoksulluktur.”

Bu söz, gerçek zenginliğin maddi birikimden çok, kişinin sahip olduklarıyla yetinebilme hâli olduğunu ifade eder. "Kanaat", yani elindekiyle yetinme, doğal bir zenginlik olarak sunulur; çünkü insanın doğası, sınırsız istekler değil, denge ve memnuniyet arayışı üzerine kuruludur. Buna karşılık lüks, sürekli daha fazlasını isteme dürtüsünü beslediği için insanı hiçbir zaman tatmin olmayan bir yoksulluk hâline sürükler. Burada zenginlik ve yoksulluk, dış koşullardan çok bakış açısına ve arzu yönetimine bağlanır.

Bu düşünce, Antik Yunan felsefesinde özellikle kinik ve stoacı geleneklerin temel fikirleriyle örtüşür. Gerçek özgürlük, arzuların azaltılmasında ve doğal ihtiyaçlarla sınırlı bir yaşamda görülür. Günümüz tüketim toplumlarında da bu söz, maddi büyüme ve statü yarışının insanı neden uzun vadede mutsuz edebileceğine dair zamansız bir hatırlatma işlevi görür.