“Uzayın eğrilebileceğini kabul etmiyorum; çünkü uzayın hiçbir özelliği olamaz. Aynı şekilde Tanrı'nın özellikleri olduğu da söylenebilir. O'nun özellikleri yoktur, yalnızca nitelikleri vardır ve bunlar da bizim uydurmamızdır. Özelliklerden ancak uzayı dolduran madde söz konusu olduğunda bahsedebiliriz. Büyük kütlelerin varlığında uzayın eğrildiğini söylemek, bir şeyin hiçlik üzerinde etkide bulunabileceğini söylemekle eşdeğerdir. Ben, kendi payıma, böyle bir görüşü benimsemeyi reddediyorum.”

Tesla bu sözlerinde uzayın, kendisine etki edilebilecek ya da biçim verilebilecek bir "şey" olmadığını savunur. Ona göre uzay, maddenin içinde yer aldığı boş bir sahnedir; eğrilmek, bükülmek gibi özellikler ancak maddeye ait olabilir. Bu nedenle Einstein'ın genel görelilik kuramındaki "uzay-zamanın kütle tarafından eğrilmesi" fikrini, "hiçliğe etki etmek" olarak nitelendirip reddeder.

Tanrı ve nitelik arasında kurduğu benzetme dikkat çekicidir. Tesla, Tanrı'ya insanların atfettiği özelliklerin de aslında kendi zihnimizin ürünü olduğunu, asıl varlığın bu tür tanımlamalarla sınırlanamayacağını ima eder. Bu, onun mekanik ve deneysel dünya görüşünü yansıtır: Ona göre bilim, gözlemlenebilir ve maddi olanla ilgilenmelidir.

Bu ifade aynı zamanda Tesla'nın dönemin modern fiziğine karşı mesafeli tutuşunu gösterir. O, elektromanyetizma ve mühendislik alanındaki sezgisel dehasına rağmen, soyut matematiksel modellere ve görelilik gibi kuramsal yaklaşımlara kuşkuyla yaklaşmıştır.

Söz, Tesla'nın 11 Eylül 1932 tarihli New York Herald Tribune gazetesinde yayımlanan bir röportanından ya da yazısından alınmıştır. Bu dönemde Albert Einstein'ın genel görelilik kuramı bilim çevrelerinde giderek daha fazla kabul görüyordu. Uzay-zamanın kütle tarafından eğrildiği fikri, 1919'daki güneş tutulması gözlemleriyle desteklenmişti. Ancak Tesla, bu kurama açıkça karşı çıkıyor ve kendi mekanik, eter temelli evren anlayışını savunuyordu.