“Tanrının üçlülüğüne inananlara bunun var olmadığı kanıtlanamaz; ama onlara, ileri sürdükleri şeyin bir bilgi iddiası değil, bir inanç iddiası olduğu gösterilebilir. Eğer onlar üç tanrı olduğunu ileri sürüyorsa, ben de aynı hakla 17,5 tanrı olduğunu ileri sürebilirim.”

Tolstoy bu sözünde, dinsel dogmaların akıl yoluyla çürütülemeyeceğini, ancak akıl karşısında hangi statüde olduğunun açıklığa kavuşturulabileceğini söyler. Teslis inancı gibi öğretiler, ona göre nesnel bilgi değil, kişisel inanç alanına aittir. İnanç, kanıtlanabilir ya da çürütülebilir bir şey olmadığı için, farklı inanç iddiaları arasında akılcı bir üstünlük kurulamaz.

Tolstoy'un bu yaklaşımı, onun dini kurumsal yapıdan ve dogmalardan arındırma çabasıyla ilişkilidir. O, Hristiyanlığın özünü mucize ve dogmalarda değil; ahlak öğretisinde, özellikle sevgi ve direnmeme ilkesinde arar. Kilisenin karmaşık teolojik formüllerine karşı, İncil'in sade ve pratik ahlakını öne çıkarır. Bu nedenle teslis gibi akılla kavranamayan öğretileri gereksiz ve bölücü bulur.

Günümüzde bu söz, inanç ile bilgi arasındaki sınırı hatırlatır. Farklı inançlara sahip insanların aynı akıl yürütme biçimini kullanarak farklı sonuçlara varması, inanç alanının tek bir doğruya indirgenemeyeceğini gösterir. Tartışmalarda bu ayrımı gözetmek, hoşgörüyü ve karşılıklı saygıyı mümkün kılar.