“Hepimiz hanımefendi olma talihine erişemedik; hepimiz general, şair ya da devlet adamı olamadık; ama kadeh bebeklere gelince, hepimiz ortak bir zeminde buluşuruz.”

Twain bu sözünde, toplumsal ayrımların ve bireysel başarı farklarının ötesinde herkesin paylaştığı ortak bir insani deneyim olduğunu vurgular. Generaller, şairler, devlet adamları ve hanımefendiler toplumda farklı statülere sahip olsalar da, bir bebeğin varlığı herkesi aynı saf duyguya, aynı umut ve şefkat diline çeker. Bebekler, insanların rollerinden ve unvanlarından sıyrılıp yalnızca insan olarak bir araya geldikleri bir ortak payda işlevi görür. Twain'in bu sözü, onun toplumsal eşitlik duygusunu mizah ve sıcaklıkla harmanlar. Statü ve başarı farklarını kabul etmekle birlikte, insanları birleştiren asıl şeyin doğum, çocukluk ve yaşamın bu en savunmasız hali olduğunu ima eder.

Twain bu sözleri, 14 Kasım 1879'da General Ulysses S. Grant onuruna düzenlenen bir ziyafette "Bebeklere" kadeh kaldırırken söylemiştir. Grant, Amerikan İç Savaşı'nın önde gelen komutanlarından ve daha sonraki ABD başkanlarından biriydi; bu tür yemekler, savaş sonrası dönemde ulusal birlik duygusunu pekiştirmek için düzenlenirdi. Twain'in tost konuşması, 1899'da The Writings of Mark Twain'in yirminci cildinde yayımlanmış ve yazarın topluluk önündeki retorik becerisini sergileyen önemli bir hitabet örneği olarak kayıtlara geçmiştir. Konuşma, resmi bir askeri etkinliğin ciddiyetini mizah ve insan sıcaklığıyla dengelemeyi başarmıştır.