“Neredeyse doğru sözcük ile doğru sözcük arasındaki fark gerçekten büyük bir meseledir—bu, ateş böceği ile şimşek arasındaki farktır.”

Mark Twain bu sözünde, dildeki küçük gibi görünen nüansların aslında ne kadar büyük farklar yaratabileceğini vurgular. "Neredeyse doğru" sözcük, anlamı kabaca taşıyan ama okurun zihninde tam karşılığı bulmayan sözcüktür; "doğru" sözcük ise düşünceyi bütün inceliği ve gücüyle ortaya koyar. Twain'in ateş böceği ve şimşek benzetmesi, bu farkı somutlaştırır: İkisi de bir tür ışıktır, ama biri kısa süreli ve küçük bir parıltıyken diğeri koca bir gökyüzünü aydınlatan, dikkat çekici ve dönüştürücü bir güçtür.

Twain'in yazarlık anlayışında sözcük seçimi yalnızca bir üslup meselesi değil, anlamın kendisini belirleyen bir unsurdur. Bu söz, yazarlara ve konuşmacılara, aceleyle yetinilen yaklaşık ifadelerin düşünceyi zayıflattığını hatırlatır. Aynı zamanda okura da dilin hassas bir araç olduğunu, doğru sözcüğün sıradan bir anlatımı güçlü bir anlatıma dönüştürebileceğini gösterir.

Bugün bu söz, ister edebî metin ister gündelik iletişim olsun, ifade netliğinin değerini anlatan kalıcı bir uyarı niteliği taşır. Twain'in mizahi ama ciddi tonu, dilin inceliklerini önemseyen herkes için yol göstericidir.

Bu söz, Mark Twain'in 15 Ekim 1888'de George Bainton'a yazdığı mektuptan alınmıştır. Bainton, The Art of Authorship (1890) adlı derlemesi için yazarlardan yazma sanatına dair görüşlerini istemiş, Twain de bu mektupta sözcük seçiminin önemini anlatmıştır. Aynı ifadeyi Twain, 30 Kasım 1901'de New York'taki St. Andrew's Society'nin yıllık yemeğinde yaptığı konuşmada da kullanmıştır.