“Uyarıldıktan sonra adaleti öğrenin ve tanrıları küçümsemeyin.”

Bu dizede Virgil, adalet kavramını tanrılara saygıyla birlikte ele alır. 'Uyarılmak' sözcüğü, insanın kendi başına bırakıldığında hata yapabileceğini, ancak deneyim ve ceza yoluyla doğru davranışı öğrenebileceğini ima eder. Adaletin öğrenilmesi, onun yalnızca yasal bir kavram değil, aynı zamanda ahlaki bir erdem olduğunu gösterir.

Antik Roma düşüncesinde 'divos' yani tanrılar, hem kozmik düzeni hem de toplumsal ahlakı koruyan güçler olarak görülürdü. Bu nedenle tanrıları küçümsemek, yalnızca dinsel bir suç değil, aynı zamanda adaletin temelini sarsan bir davranıştır. Virgil, ölüler diyarında cezalandırılan ruhların örnekleriyle bu dersi pekiştirir.

Bugünün okuru için bu söz, gücün ve başarının insanı nasıl kibre sürükleyebileceğine dair bir uyarı olarak da okunabilir. Gücünü yalnızca kendi çıkarı için kullanan ve 'ilahi' yani evrensel ahlak yasalarını yok sayan kişi, er ya da geç bunun sonuçlarıyla yüzleşir.

Aeneis'in altıncı kitabında, ölüler diyarında cezalandırılan ruhlar arasında geçen bir sahnede söylenen bu söz, tanrısal adaletin kaçınılmazlığını vurgular. Kimi çevirilerde 'Be warned; learn ye to be just and not to slight the gods!' şeklinde aktarılır.