“Becerikli zorbalar asla cezalandırılmaz.”

Voltaire bu sözüyle, siyasi gücü elinde tutanların çoğu zaman yaptıkları kötülüklerin hesabını vermekten kaçabildiğini anlatır. Baskıcı yönetimlerin ayakta kalmasının en önemli nedenlerinden biri, bu yönetimleri kuranların hukuku, kurumları ve toplumsal korkuyu kendi lehlerine kullanmayı bilmeleridir. Cezalandırılma genellikle beceriksiz, gücünü koruyamayan ya da rakipleri karşısında zayıf düşen tiranların başına gelir; asıl ustalık, iktidarı eleştiriden ve yaptırımdan uzak kalacak biçimde kullanabilmektir.

Bu bakış, Voltaire'in hukukun herkese eşit uygulanması gerektiğine yönelik Aydınlanma düşüncesiyle de ilişkilidir. Söz, bir yandan siyasal gerçekçiliği ifade ederken diğer yandan iktidarın denetlenmesi gerektiğine dair örtük bir uyarı niteliği taşır. Mutlak gücün cezasızlık ürettiği fikri, günümüzde otoriter yönetimler ve güçlü liderler tartışmalarında da sıkça hatırlanan bir tespittir.

Voltaire'in 1743'te sahnelenen Mérope adlı trajedisinin beşinci perdesinin beşinci sahnesinde geçer. Oyunda iktidar mücadelesi, entrika ve zorbalık temaları işlenir; bu dizede de tiranların cezalandırılmaktan nasıl kaçabildiğine dair bir gözlem dile getirilir.