“Ölümlüler eşittir; fark yaratan doğum değil, yalnızca erdemdir.”

Voltaire burada insanların doğuştan getirdikleri statü, soy ya da ayrıcalıklarla değil, yalnızca erdemleriyle birbirlerinden ayrıldığını söyler. 'Doğum' sözcüğü soyluluk, aile unvanı ve toplumsal kökeni temsil ederken, 'erdem' kişinin kendi iradesiyle geliştirdiği ahlaki nitelikleri ifade eder. Bu karşıtlık, Aydınlanma düşüncesinin insanlar arasındaki yapay hiyerarşilere yönelttiği eleştirinin özlü bir ifadesidir.

Voltaire eşitliği toplumsal ya da ekonomik bir eşitlikten çok, ahlaki ve varoluşsal bir eşitlik olarak düşünür. Bütün insanlar ölümlü olmaları bakımından aynı kaderi paylaşır; dolayısıyla asıl anlamlı ayrım, ahlaki karakterde ortaya çıkar. Bu düşünce, dönemin aristokratik değerlerine karşı meritokratik bir itiraz olarak da okunabilir.

Bugün bu söz hâlâ güçlü bir eşitlik çağrısıdır: Kimsenin doğuştan üstün ya da aşağı olmadığını, insanı asıl değerlendirenin karakteri ve eylemleri olduğunu hatırlatır.

Bu dizeler Voltaire'in 1732 tarihli trajedisi Ériphyle'in ikinci perdesinin birinci sahnesinde yer alır. Voltaire bu dizeleri daha sonra 1741'de yazdığı Mahomet adlı trajedisinin birinci perdesinin dördüncü sahnesinde de kullanmıştır. Her iki eser de iktidar, inanç ve toplumsal düzen sorunlarını sahneye taşıyan dramatik yapıtlardır.