“Çocuklarını satan bir halk, alıcıdan daha da kınanasıdır: bu ticaret bizim üstünlüğümüzü gösterir; kendine efendi seçen, efendisi olsun diye doğmuştur.”

Voltaire burada köleleştirilmeyi bir halkın kendi davranışının sonucu gibi gösteren, oldukça rahatsız edici bir mantık kurar. Çocuğunu satan topluluğu, onları satın alandan daha suçlu sayar ve bu durumu, köleleştirilenlerin sözde "aşağılığının" bir kanıtı olarak sunar. Bu düşünce, insan onuru ve eşitlik açısından bugün açıkça kabul edilemez bir yaklaşımdır.

Söz, Aydınlanma dönemi Avrupa'sında özgürlük ve insan hakları söylemi yükselirken bile, bazı düşünürlerin sömürgecilik ve kölelik karşısında nasıl ikircikli ya da önyargılı tutumlar sergileyebildiğini gösterir. Voltaire gibi eleştirel bir yazarın dahi dönemin hiyerarşik "uygar-barbar" anlayışını içselleştirdiği görülür.

Voltaire, bir dizi tarihsel halkı ve kültürü ilkel ya da geri olarak nitelerken, bu sözde olduğu gibi insanları eşit haklara sahip bireyler olarak değil; yöneten ve yönetilen, efendi ve köle olarak doğmuş kategoriler halinde değerlendirebildiğini ortaya koyar. Bu yönüyle söz, düşünce tarihinde evrensel insan hakları fikrinin hangi çelişkilerle geliştiğini anlamak açısından öğreticidir.

Alıntı, Voltaire'in "Essai sur les Moeurs et l'Esprit des Nations" adlı eserinin Louis XIV döneminin başladığı noktaya kadarki tarihi özetleyen bölümünden alınmıştır. Yazar burada farklı ulusları ve kültürleri değerlendirirken, kölelik ve halkların siyasal konumu hakkındaki kendi döneminde yaygın olan görüşleri de yansıtmaktadır.