“İnsanları sınırda öldürtmeye götürmek söz konusu olduğunda para her zaman bulunur; onları kurtarmak gerektiğinde ise para kalmaz.”

Voltaire bu sözüyle, devletlerin ve toplumların önceliklerindeki derin çelişkiyi gözler önüne serer. Savaş, seferberlik ve askerî harcamalar için neredeyse sınırsız kaynak ayrılırken, aynı kararlılık insan hayatını korumak, acıyı dindirmek veya yoksulluğu hafifletmek söz konusu olduğunda gösterilmez. Bu gözlem, yalnızca 18. yüzyıl Fransa'sına özgü bir eleştiri değil, günümüzde de yankı bulan evrensel bir tespittir: Bütçe tartışmalarında savunma harcamaları çoğu zaman sorgulanmadan onaylanırken, sağlık, eğitim ve sosyal yardım alanlarındaki harcamalar sürekli gerekçelendirilmek zorunda bırakılır.

Voltaire burada "para bulma" meselesini bilinçli olarak ahlaki bir çerçeveye oturtur. Öldürmek için kaynak yaratmanın kolaylığı ile yaşatmak için kaynak yaratmanın zorluğu arasındaki uçurum, ona göre bir yönetim ve değerler sorunudur. İfadedeki alaycı ton, sözün eleştirel gücünü artırır; Voltaire, okuru bu çelişkiyi fark etmeye ve sorgulamaya davet eder. Söz, devlet aklının ve kamu politikalarının insan hayatına verdiği değerin tutarlı olup olmadığını düşünmek için güçlü bir başlangıç noktasıdır.

Voltaire'in 1770-1772 yılları arasında yayımladığı "Questions sur l'Encyclopédie" adlı eserinin "Charity" (Hayırseverlik) maddesinde yer alır. Eser, Diderot ve d'Alembert'in Ansiklopedisi'ne eleştirel bir katkı niteliğindedir; Voltaire burada dönemin dinî, toplumsal ve siyasi kurumlarını sorgulayan kısa denemeler kaleme almıştır. "Charity" maddesinde, Hıristiyan hayırseverlik anlayışı ile devletlerin savaş politikaları arasındaki tutarsızlığı tartışır.