“Bir insan bu şekilde abartılı biçimde yüceltildiğinde, şikayet etmek ya da dünyanın nankörlüğünden tiksinti duymak çok doğaldır; yine de sizinle birlikte inanıyorum ki, görevinde sebat etmek ve sessiz kalmak, iftiraya verilecek en iyi yanıttır.”

“General, Amerikan ordusunda şimdiye kadar pek bilinmeyen bir kusur olan ahmakça ve kötü niyetli küfür ve lanetleme alışkanlığının moda haline geldiğini öğrenmekten üzüntü duymuştur; subayların, örnek olarak ve nüfuzlarını kullanarak bunu engellemeye çalışacaklarını ve hem onların hem de erlerin, eğer tanrısızlık ve budalalıkla göklerin lütfunu aşağılarsak, silahlarımızın göklerin bereketine nail olması için pek az ümit besleyebileceğimizi düşünmelerini umar; buna ek olarak, hiçbir tahrik olmaksızın yapılan bu kadar aşağılık ve bayağı bir kusuru, akıl ve itibar sahibi her insan kerih görür ve küçümser.”

“Erdemin ya da ahlakın halk yönetiminin zorunlu bir kaynağı olduğu esas itibarıyla doğrudur. Bu kural, gerçekten de az ya da çok güçle her tür özgür yönetime uzanır.”

“Güzel tüylerin güzel kuşlar etmediği gibi, güzel giysilerin de güzel insanlar etmediğini düşünmeyin; sade ve zarif bir kıyafet, sağduyulu ve anlayışlı kişilerin gözünde dantel ve işlemeden daha fazla hayranlık uyandırır ve daha fazla itibar kazandırır.”

“Herkese karşı nazik ol, ancak çok az kişiyle samimi ol; o az kişiyi de güvenini vermeden önce iyice sına; gerçek dostluk yavaş büyüyen bir bitkidir ve bu adı hak etmeden önce talihsizliğin sarsıntılarını geçirmeli ve bunlara dayanmalıdır.”

“Cesur arkadaşlarım, sizden istediğim her şeyi yaptınız, hatta makul olarak beklenebileceğin ötesini yaptınız; ama tehlikede olan ülkeniz, eşleriniz, evleriniz ve değer verdiğiniz her şey. Yorgunluk ve güçlüklerle kendinizi tükettiniz, ama sizi nasıl esirgeyeceğimizi bilmiyoruz. Bir ay daha kalmayı kabul ederseniz, özgürlük davasına ve ülkenize muhtemelen başka hiçbir koşulda yapamayacağınız hizmeti yapmış olacaksınız.”

“Fazlalıkları satamam, çünkü insan türünde yapılan bu ticarete ilkece karşıyım. Onları kiralamak neredeyse aynı derecede kötü, çünkü aileler içinde kârlı bir şekilde yerleştirilemezler ve aileleri dağıtmaktan tiksinirim. O hâlde ne yapmalı? Bir şeyler yapılmalı, yoksa mahvolurum; çünkü son dört yıl içinde satılan topraklardan alınan bütün para (ekinler ve kiralardan elde ettiklerime ek olarak) elli bin doları bulduğu hâlde beni güçlükle ayakta tutabildi.”