“Büyüleyici olmaktansa sürekli bir gelire sahip olmak daha iyidir.”

Wilde, bu sözüyle hayatın pratik gerçekliğini alaycı bir zarafetle dile getirir. Cazibe, zekâ ve güzellik geçicidir; oysa düzenli bir gelir, kişiye sürekli bir güvence sağlar. Bu, estetiği her şeyin üstünde tutan bir yazarın ağzından çıkınca şaşırtıcı ve ironik bir etki yaratır.

Söz, Wilde'ın para ve güzellik arasındaki çelişkiyi ustaca oynadığı tipik bir nüktedir. Sanatçı romantik idealizmi, burjuva gerçekçiliğiyle çarpışır. Wilde, maddi güvenceyi önemsiz gibi gösteren sanatçı imajını ters yüz eder ve paranın somut gücünü kabul eder.

Bugün de bu söz, hayatın getirdiği ekonomik baskılarla bireysel arzular arasındaki gerilimi hatırlatır. "Büyüleyici" olmak bir yetenek ya da kişisel çekicilik meselesidir, ama kira ödemek, geçinmek ve özgür olmak çoğu zaman düzenli bir geliri gerektirir. Wilde'ın mizahı, bu pragmatik doğruyu zarif bir biçimde öne çıkarır.

Bu söz, Wilde'ın "The Model Millionaire" (Milyoner Model) adlı öyküsünde ya da daha sonraki derlemelerinde yer alır; 1912'de yayımlanan metne dayanır. Öykü, bir modelin para yardımıyla bir aşkı kurtarması üzerinden para, cömertlik ve değer ilişkisini işleyen kısa bir anlatıdır. Söz, karakterlerden birinin diyaloğu ya da anlatıcının yorumu olarak karşımıza çıkar.