“Söyle bana, onunla [Max Beerbohm] yalnız kaldığında Sfenks, yüzünü çıkarıp maskesini mi gösteriyor?”

Wilde, bu soruda yüz ve maske arasındaki ilişkiyi tersine çevirir. Normalde insanın maskesini çıkarıp 'gerçek yüzünü' gösterdiği söylenir; Wilde ise Max Beerbohm'un gündelik yüzünün arkasında daha derin, belki daha sahici bir maske olduğunu ima eder. Bu, Wilde'ın kimlik ve sahneleme konusundaki düşüncesini yansıtan zarif bir paradokstur.

Beerbohm, dönemin ünlü karikatüristi, eleştirmeni ve üslup ustasıydı; kendine özgü bir 'performans' ve imaj duygusu vardı. Wilde'ın bu sözü, dostça bir alayla Beerbohm'un hiçbir zaman tamamen 'sahici' görünmediğini, ama bu sahneliğin kendisinin bir kimlik olduğunu söyler. 'Sfenks' ise Ada Leverson'a taktığı lakaptır; Leverson dönemin önemli mizah yazarı ve Wilde'ın yakın dostuydu.

Sözdeki oyun, sosyal kimliklerin katmanlılığına işaret eder. Kamusal benlik ile özel benlik arasındaki çizgi, Wilde'a göre çoğu zaman bir 'gerçek' ve 'sahte' ayrımından çok, farklı maskelerin art arda dizilmesidir. Bu nükte, kimliğin tek bir özle değil, durmaksızın yeniden yazılan bir metinle açıklanabileceğini hatırlatır.

Bu söz, Oscar Wilde'ın Ada Leverson'a (lakabı Sfenks) yazdığı bir mektuptan alınmıştır. Leverson, 1930'da yayımlanan "Letters To The Sphinx From Oscar Wilde and Reminiscences of the Author" adlı kitabında Wilde'dan aldığı mektupları ve onunla ilgili anılarını toplamıştır. Mektup, Wilde'ın sürgün dönemine ya da Paris günlerine ait olabilir; kesin tarih kitapta ayrıntılandırılmıştır.