“Walt Whitman'ın öpücüğü hâlâ dudağımda.”

Bu söz, Oscar Wilde'ın hocası ve ilham kaynağı olarak gördüğü Walt Whitman'la arasındaki kişisel yakınlığı, yoğun bir duygusallıkla ifade eder. Whitman, 19. yüzyıl Amerikan şiirinin önde gelen isimlerinden biriydi ve özellikle 'Leaves of Grass' ile edebiyatta yeni bir dil kurmuştu. Wilde, 1882'de Amerika turnesi sırasında Whitman'ı ziyaret etmiş, ikili arasında sıcak bir dostluk kurulmuştu. Bu ziyaret sırasında Whitman'ın Wilde'ı öpmesi, uzun yıllar sonra bile Wilde'ın belleğinde güçlü bir iz bırakmıştı.

Sözün büyüsü, fiziksel bir anının zaman içinde nasıl sembolik bir değer kazandığını göstermesindedir. 'Hâlâ dudağımda' ifadesi, bir anıyı bedensel belleğin canlılığıyla taşımanın yanı sıra, iki sanatçı arasındaki duygusal ve entelektüel aktarımın sürekliliğini de ima eder. Wilde'ın hapisteyken yazdığı 'De Profundis' ve son dönem yazılarında da benzer şekilde bedensel hafıza ve duygusal bağlılık temaları belirgindir.

Bu söz aynı zamanda iki farklı kültürden, kuşaktan ve tarzdan gelen sanatçının karşılaşmasını da simgeler. Whitman'ın demokratik, kapsayıcı ve bedensel coşkuya dayalı şiiri, Wilde'ın zarif ve estet edebiyat anlayışıyla buluşmuş; aralarında çoğu zaman karşılıklı hayranlığa dönüşen bir etkileşim doğmuştur. Wilde için bu öpücük, yalnızca kişisel bir anı değil, sanatsal bir kutsanma gibi anlam taşır.