“Kadınlarla erkekler arasında dostluk mümkün değildir. Tutku, düşmanlık, hayranlık, aşk vardır; ama dostluk yoktur.”

Wilde'ın bu sözü, kadın-erkek ilişkisinde tarafsız ve dingin bir dostluğun gerçekten var olup olamayacağı sorusunu kışkırtıcı bir biçimde ortaya atar. Ona göre iki cins arasındaki ilişki, adı ne olursa olsun, güçlü duygusal akımların etkisi altındadır. Tutku, hayranlık ve aşk kadar düşmanlığı da sayması önemlidir; çünkü Wilde, aradaki bağı yalnızca romantik çekimle sınırlamaz. İki cins arasında yoğunluk her zaman vardır; nötr bir dostluk ise bu yoğunluğun dışında kalır.

Söz, Victoria dönemi ahlakının masum kadın-erkek arkadaşlığı idealini de sorgular. Wilde, yüzeyde edepli bir dostluk gibi görünen ilişkilerin altında çoğu zaman bilinçli ya da bilinçsiz duygusal gerilimlerin yattığını ima eder. Bugünün okuru için bu ifade tartışmalı ve indirgemeci görünebilir; ancak oyunda bir karakterin ağzından söylendiği unutulmamalıdır. Wilde, mutlak bir hakikat ilan etmekten çok, salondaki ahlaki kesinlikleri sarsacak bir paradoks kurmaktadır.

Söz, 1892'de yazılan Lady Windermere's Fan oyununun ikinci perdesinde Lord Darlington'a aittir. Darlington, aşk ve evlilik üzerine yaptığı nükteli konuşmalar sırasında Lady Windermere'e bu düşünceyi söyler. Wilde, oyundaki kadın-erkek ilişkileri ve evlilik kurumu üzerine süren tartışmayı bu tür aforizmalarla ilerletir.