“Sanatı ne kadar incelersek, doğaya o kadar az değer veririz. Sanatın bize gerçekten gösterdiği şey, doğanın tasarımdan yoksunluğu, tuhaf kabalıkları, olağanüstü tekdüzeliği ve büsbütün tamamlanmamış halidir.”

Wilde bu sözünde sanat ile doğa arasındaki ilişkiyi alışılmışın dışında bir çerçevede ele alır. Geleneksel romantik anlayış, doğayı yüce, kusursuz ve ilham verici bir kaynak olarak görürken, Wilde tam tersini savunur: Ona göre doğa eksik, düzensiz ve gelişigüzeldir. Sanat ise bu kaotik ham maddeyi biçimlendirir, ona amaç ve düzen kazandırır. Bu nedenle sanata derinlemesine bakan biri, doğanın bu kusurlarını daha net fark eder ve doğaya duyduğu hayranlık azalır.

Bu düşünce, Wilde'ın 'sanat sanat içindir' anlayışının ve estetizmin temel ilkelerinden biriyle örtüşür: Sanat doğayı taklit etmek zorunda değildir; aksine sanat, doğadan üstün bir düzen yaratabilir. Wilde, doğayı 'tamamlanmamış' olarak niteleyerek, sanatçının görevinin bu eksikliği gidermek olduğunu ima eder. Günümüzde bu görüş, sanatın doğayı yansıtmaktan çok onu yeniden yorumladığı fikriyle ilişkilendirilebilir.

Söz, Wilde'ın 1891 tarihli 'Intentions' adlı deneme derlemesinde yer alır.