Akıl üzerine sözler

“Akla danışılsaydı şunu öğütlerdi: Çocukların zamanı, adam olduklarında kendilerine yararlı olabilecek şeyleri edinmekle geçirilmeli; kafaları, büyük bölümünü hayatları boyunca bir daha asla düşünmedikleri (düşünmeye ihtiyaç duymadıkları kesindir) bir yığın süprüntü ile doldurulmamalıdır; zihinlerinde kalan kadarı ise onları yalnızca daha kötü hâle getirir.”

“Tehlikenin kendini gösterdiği yerde, duyarsızlık olmaksızın endişenin eksik olması düşünülemez; tehlikenin olduğu yerde, tehlike duygusu da olmalıdır; bizi uyanık tutacak, dikkatimizi, çalışkanlığımızı ve canlılığımızı harekete geçirecek kadar korku; ama aklımızın sakin kullanımını bozmayacak ya da onun buyurduklarının yerine getirilmesini engellemeyecek kadar.”

“Bu adımlarla, tehlikenin korkusuyla yapması gereken şeyden caymayacak kadar kararlılık kazandığında; ani ya da riskli durumlarda korku zihnini dağıtmadığında, bedenini titretmediğinde ve onu eylem için yetersiz kılmadığında ya da eylemden kaçırmadığında, işte o zaman akıl sahibi bir yaratığın cesaretine sahip demektir: ve uygun fırsatlar önümüze çıktıkça çocukları âdet ve alıştırma yoluyla böyle bir metanete kavuşturmaya çalışmalıyız.”