Hakîkat-ı Sevda

Hakîkat-ı Sevdâ -Hüseyin Cahid Bege- Bir şübhe-i hissiyye ile dalgalanır dil; Bir heykel-i gülrû dikilir kalb üzerinde; İnsan bütün ahzân ü meserrâta muâdil Bir tatlı dönüş hisseder âvâre serinde; Her cevf-i hayâtî, sevgilen şeyden ibâret Bir lem'a-i nev, şaşaasıyla eder ihfâ; Bir berk arkasından ederek ömrü temâşâ Bir müddet için göz kamaşır... İşte muhabbet! Pek boştur o his, lâkin o boşlukla dolar dil; Âfâk-o hayâtiyyedeki cevfi o örter; Herkes hep o boşlukta arar bir tutacak yer Pîrâmen-i ömründeki girdâba mukabil Sevdâya mukabil duyulur ruhta her gâh Bir def'i-i peyâpey ile bir cezb-i peyâpey; Bir istiyor insan onu, bir istemiyor... Ah, Sevmek bile dogmak gibi, ölmek gibi bir şey! Cenab Şahabeddin