Likâ-yı Hazân

Likâ-yı Hazân Zemîn dü çeşmi yaşarmış kadın gibi mugber Semâ dudagını bükmüş çocuk gibi mahzûn Bütün cihân sarışın bir melâhate makrûn İdi; bu hüsn-i tabiat verirdi kalbe keder Sirişk-i ye'sini yaprak gibi dökerdi gusûn Zemîne ferş iderek bir setîre-i asfer Semâya bahşederek hastalıklı bir peyker Ufukta yatmış idi bir hayâl-i girye-nümûn! Dökerdi sisler içinde güneş şikâyetler Tazallüm eyler idi gökte sarsar-ı nâlân Zemînde berg-i hazân titriyordu pür heyecân! Bakıp terahhum ile rûy-ı arz-ı pür jenge Soluk dudagı, soluk gözleriyle bir duhter Verirdi tesliye berg-i hazân-ı bîrenge Cenab Şehabeddin