“Bu yüzden iyi bir Hristiyan, ister yıldız falcıları ister herhangi bir şekilde dinsizce kehanette bulunanlar olsun, özellikle de doğru şeyler söyleyenlerden sakınmalıdır; yoksa cinlerin topluluğu, bir tür ortaklık anlaşmasıyla aldatılmış ruhu tuzağa düşürür.”

Augustinus bu sözünde, geleceği bilme iddiasındaki uygulamaların —özellikle yıldız falı ve çeşitli kehanet yöntemlerinin— Hristiyan yaşamı için neden tehlikeli olduğunu açıklıyor. Dikkat çekici nokta, yalnızca yanlış söyleyenlerin değil, "doğru şeyler söyleyenlerin" bile sakınılması gerektiğini vurgulamasıdır. Ona göre tehlike, bilginin kendisinden değil, o bilginin kaynağından ve kurulan ilişkinin niteliğinden kaynaklanır. Kehanette bulunan kişi, görünüşte isabetli bilgiler verse bile, bunu ruhu ele geçirmek isteyen kötü ruhlarla bir ortaklık kurarak yapıyor olabilir.

Burada "pactum societatis" yani "ortaklık anlaşması" ifadesi önemlidir. Augustinus, insanın merak ya da gelecek kaygısıyla kehanete yöneldiğinde farkında olmadan manevi bir bağ kurduğunu, ruhunun bu bağ aracılığıyla aldatıldığını anlatır. Görünüşte isabet eden bir kehanet, aslında bir tuzaktır: İnsanı kendi iradesinden ve Tanrı'ya güveninden uzaklaştırır, görünmez güçlere bağımlı kılar.

Söz, günümüzde de geçerliliğini koruyan bir uyarı niteliğindedir: Bir bilgi ya da öngörünün doğru çıkması, onun kaynağının ve insan üzerindeki etkisinin zararsız olduğu anlamına gelmez. Augustinus'un perspektifinden asıl mesele, kişinin özgürlüğünün ve manevi bütünlüğünün neye teslim edildiğidir.

Bu söz, Augustinus'un Yaratılış Kitabı üzerine yazdığı kapsamlı tefsir çalışması olan De Genesi ad Litteram'dan alınmıştır. Eser, 401-415 yılları arasında yazılmış ve Yaratılış'ın ilk bölümlerini harfi harfine yorumlamayı amaçlamıştır. Söz, eserin astroloji ve kehanet konularını ele alan bölümünde yer alır.