Ünlü söz
“Tanrıma alevden bir yürek; insan kardeşime sevgi dolu bir yürek; kendime çelikten bir yürek.”
— Augustinus (354 – 430)
Latince aslı
To my God a heart of flame; To my fellow man a heart of love; To myself a heart of steel.
Ne anlatıyor?
Bu söz, insanın üç temel ilişkisini üç farklı yürek imgesiyle özetler: Tanrı'ya karşı tutku ve adanmışlık, başkalarına karşı sevgi ve şefkat, kendine karşı ise disiplin ve dayanıklılık. 'Alevden yürek' coşkulu bir inancı, 'sevgi dolu yürek' merhameti, 'çelikten yürek' ise katı bir özdenetimi simgeler. Bu üçlü yapı, Augustinus'un düşüncesindeki sevgi düzenini yansıtır: Sevgi önce Tanrı'ya, sonra komşuya yönelir; kişinin kendisiyle ilişkisi ise duygusallıktan çok irade ve sağlamlık gerektirir.
Günümüz okuruna bu söz, sevgi ile disiplinin bir arada var olabileceğini hatırlatır. Kendine karşı 'çelikten' olmak, katılık ya da duygusuzluk değil; zorluklar karşısında ayakta kalabilme gücüdür. Aynı insan hem inancında tutkulu, hem başkalarına karşı şefkatli, hem de kendi iç dünyasında sağlam olabilir.
Sözün Augustinus'a aidiyeti kesin değildir; bu nedenle ona atfedilen genel bir özdeyiş olarak değerlendirilmelidir.
Hangi bağlamda söylendi?
Bu sözün hangi bağlamda ve ne zaman söylendiği güvenilir kaynaklarda belgelenmemiş; bu yüzden tahmin yürütmüyoruz.
Kaynak
- Kaynak bağlantısı: https://en.wikiquote.org/wiki/Augustine_of_Hippo
- Özgün metin lisansı: CC BY-SA 4.0 — Wikiquote
Türkçe çeviri ve yorum 2W’nin özgün çalışmasıdır; yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır. Hata görürseniz bize bildirin.
Konular
İlgili sözler
“Ama ben, gençliğimin daha başında sefil bir delikanlı olarak, senden iffet ve ölçülülük dilemiş ve 'Bana iffet ve ölçülülük ver, ama hemen değil' demiştim.”
— Augustinus (354 – 430)
“Dışarı çıkma, kendine dön; hakikat insanın içinde yaşar. Ve eğer kendi doğanın değişken olduğunu görürsen, kendini de aş.”
— Augustinus (354 – 430)
“İnsan, yarattıklarının bir parçası olan insan, seni övmek ister; ölümlülüğünü her yanında taşıyan, günahının tanıklığını ve kibirliye direndiğinin tanıklığını her yanında taşıyan insan; yine de seni övmek ister insan, yarattıklarının bir parçası olan insan. Sen onu, seni övmekten zevk alması için uyandırırsın; çünkü bizi kendin için yarattın ve yüreğimiz sende huzur bulana dek huzursuzdur.”
— Augustinus (354 – 430)
“İnsanlara sevgiyle, günahlara nefretle.”
— Augustinus (354 – 430)
“Öyleyse inanmak için anlamaya çalışma; anlayabilmek için inan.”
— Augustinus (354 – 430)
“Seni sevmekte geç kaldım, ey hem bu denli eski hem bu denli yeni güzellik, seni sevmekte geç kaldım! Oysa sen içerideydin, ben dışarıdaydım ve seni orada arıyordum.”
— Augustinus (354 – 430)