“Bütün dünya güvenle hüküm veriyor.”

Bu söz, Augustinus'un Kilise birliği anlayışını özetleyen ünlü formüllerinden biridir. Ona göre, Hristiyanlığın evrensel topluluğu olan Kilise'nin ortak yargısı, bireysel görüşlerden daha güvenilir bir hakemdir. "Bütün dünya" ifadesiyle, farklı halklardan ve kültürlerden inananların oluşturduğu geniş Kilise topluluğu kastedilir. Bu topluluğun ortak kanaati, belirli bir bölgenin ya da küçük bir grubun tek başına oluşturduğu yargıdan daha sağlam bir zemin sunar.

Sözün arka planında, Augustinus'un Donatistlerle yaşadığı tartışma vardır. Donatistler, Kilise'nin saflığını korumak adına kendi cemaatlerini ana Kilise'den ayırmışlardı. Augustinus buna karşı, hakikatin ve birliğin parçalanmış küçük gruplarda değil, dünyaya yayılmış Katolik Kilisesi'nde bulunduğunu savunur. Bu bağlamda cümle, bir hukuk ilkesi niteliği taşır: Evrensel topluluğun ortak yargısı, ayrılıkçı iddialara karşı güvenilir bir ölçüttür.

Günümüzde bu söz, yalnızca dini bir tartışma bağlamında değil, genel olarak çoğunluğun ya da geniş bir topluluğun ortak kanaatinin gücü hakkında da düşündürmektedir. Augustinus'un kastettiği salt sayısal çoğunluk değil, zaman ve mekân içinde yaygınlaşmış, süreklilik kazanmış ortak bir tanıklıktır.

Bu cümle, Augustinus'un Donatist ayrılığa karşı yazdığı "Contra epistulam Parmeniani" (Parmenianus'un Mektubuna Karşı) adlı eserinde geçer. Donatist piskopos Parmenianus'un iddialarını çürütürken, ayrılıkçı toplulukların karşısına dünya genelindeki Katolik Kilisesi'nin ortak yargısını koyar. Söz, daha sonra Katolik düşüncesinde Kilise otoritesinin savunusunda sıkça alıntılanmıştır.