“Öyleyse mümkünse, yalnızca çocuk sahibi olma amacı dışında yaklaşma.”

Augustinus bu sözde evlilik içi cinsel ilişkiyi ele alır ve onu yalnızca üreme amacıyla sınırlandırmaya çalışır. Onun ahlak anlayışında cinsellik, düşkünlük ve haz arzusunun bir yansıması olarak görülür; bu nedenle aklın ve iradenin denetimine girmesi gerekir. Evlilikte meşru sayılan cinsel birleşmenin gerekçesi, çocukların dünyaya getirilmesi olarak sunulur.

Bu yaklaşım, Augustinus'un geç dönem düşüncesinde beden ve haz konusundaki çekincelerinin bir uzantısıdır. Gençliğinde kendi bedensel arzularıyla yaşadığı mücadele, onun sonraki teoloji ve ahlak öğretisinde derin izler bırakmıştır. Ona göre insan iradesi günah nedeniyle zayıflamıştır ve bedensel hazlar bu zayıflığı kolayca istismar edebilir. Bu yüzden cinsel ilişki, meşru bir amaca yani üremeye bağlanmalıdır.

Söz, günümüzde Augustinus'un cinsellik konusundaki katı tutumunu özetleyen örneklerden biri olarak okunabilir. Modern okur için bu yaklaşım oldukça sınırlayıcı görünebilir; ancak söz, kendi döneminde evlilik kurumunu kutsal bir çerçevede koruma ve bedensel hazları disipline etme çabasının bir parçasıdır.

Bu söz Augustinus'un vaazlarından, özellikle evlilik ve iffet konusunu işlediği bölümlerden alınmıştır. Kuzey Afrika'daki piskoposluk yıllarında cemaatine ahlak öğretisi verirken, evlilikte cinselliğin yerini tartışmıştır. Çağının Hristiyan ahlak anlayışı içinde evlilik kutsal bir kurum olarak görülür, ancak cinsel birleşmenin amacı konusunda farklı görüşler bulunurdu. Augustinus burada kendi görüşünü, yani cinselliğin yalnızca çocuk sahibi olma amacına bağlanması gerektiğini dile getirir.