“Tanrı, insan insan Tanrı olsun diye insan oldu.”

Bu söz, Augustinus'un ve genel olarak Hristiyan teolojisinin merkezinde yer alan "enkarnasyon" yani Tanrı'nın İsa Mesih'te beden alıp insan oluşu inancını özetler. Sözün mantığı şudur: Tanrı, insan doğasını üstlenerek insanlığa inmiştir; bunun amacı, insanların da Tanrı'nın doğasına, yani ölümsüz ve kutsal bir yaşama yükselmesini sağlamaktır. Burada "insanın Tanrı olması" ifadesi, insanın Tanrı ile aynı öze sahip olacağı anlamına gelmez; insanın kurtuluş yoluyla Tanrı'ya benzer bir duruma, bozulmaz ve kutsal bir yaşama kavuşmasını anlatır.

Bu düşünce, Augustinus'un kurtuluş anlayışını yansıtır. İnsan, günah nedeniyle Tanrı'dan uzaklaşmış ve ölümlü bir duruma düşmüştür. Tanrı'nın insan olması, aradaki bu uçurumu kapatmanın yoludur. Tanrı, insanı yukarı kaldırmak için önce aşağıya inmiştir. Bu karşılıklı hareket, Hristiyan inancının özünü oluşturur: alçalma ve yükselme, Tanrı'nın insana yaklaşması ve insanın Tanrı'ya yaklaşması.

Bu söz, günümüzde de Hristiyan teolojisinin en çok alıntılanan ifadelerinden biridir. İnsanın değerine ve kurtuluş umuduna dair güçlü bir mesaj taşır; insan doğasının Tanrı tarafından benimsenmesinin, insana ne kadar büyük bir onur ve umut verdiğini gösterir.

Augustinus'un vaazlarından alınmıştır. Piskopos olarak görev yaptığı dönemde, Hristiyan inancının temel öğretilerini cemaatine öğretirken bu tür yoğun teolojik ifadeleri sıkça kullanmıştır. Özellikle Noel ve Paskalya dönemlerinde verdiği vaazlarda enkarnasyon öğretisini açıklarken bu tür kısa ve özlü formüller geliştirmiştir.