“Yalnızca en yüce Tanrı'nın şerefine, komşunun da ondan ders almasına.”

Bach bu kısa ifadede müziğin iki temel amacını ortaya koyar: Tanrı'yı yüceltmek ve insanı eğitmek. Birinci bölüm, müziğin dikey boyutunu temsil eder: sanat, en yüce varlığa yönelen bir övgü ve şükran aracıdır. İkinci bölüm ise yatay boyuttur: müzik, "komşu" yani toplum içindeki diğer insanlar için öğretici ve aydınlatıcı olmalıdır. Böylece Bach, müziği hem ilahi olanla hem de insan topluluğuyla ilişkilendirir.

Bu anlayış, Bach'ın yalnızca bir sanatçı değil, aynı zamanda cemaatinin ruhsal eğitiminden sorumlu bir kilise müzisyeni olarak kendini nasıl gördüğünü yansıtır. Onun için müzik, bireysel bir kendini ifade etme ya da salt eğlence aracı değil, Tanrı'ya ve insanlığa karşı yerine getirilen bir hizmettir. "Komşudan ders almak" ifadesi, Lutheran geleneğindeki katekizm ve eğitim fikrine atıfta bulunur: kilise müziği, cemaate inancın temel hakikatlerini öğretmenin bir yoludur. Bach'ın kantatlarının ve koro eserlerinin çoğu bu eğitici ve öğretici işlevi yerine getirmek üzere bestelenmiştir.