“Dindarca bir müzikte Tanrı, lütufkâr varlığıyla her zaman hazırdır.”

Bach bu sözünde, dindarca yani derin bir saygı ve bağlılıkla icra edilen müziğin, Tanrı'nın lütufkâr varlığını kendine çektiğini ya da böyle bir müzik sırasında Tanrı'nın özel bir biçimde hazır bulunduğunu ifade eder. Ona göre müzik yalnızca estetik bir etkinlik değil, aynı zamanda ruhsal bir deneyimdir; doğru bir niyet ve ruh haliyle yapıldığında ibadete dönüşür. "Andächtig" sözcüğü Almancada hem dindarca hem de derin bir huşu ve tefekkür içinde anlamına gelir; bu çift anlam Bach'ın kastını güçlendirir.

Bu düşünce, Lutheran teolojisinin müziğe yüklediği rolle uyumludur. Martin Luther müziği, Tanrı'nın sözünü yayan ve insan kalbini onun lütfuna açan kutsal bir araç olarak görüyordu. Bach da bu anlayışı benimsemiş, eserlerini büyük ölçüde kilise hizmeti için bestelemiş ve müziğini dini bir görev olarak görmüştür. Söz, onun kişisel inancını ve sanatını inancının bir uzantısı olarak anladığını gösterir: müzik ile Tanrı deneyimi arasında doğrudan bir bağ vardır.

Bu not, Bach'ın kişisel Calov İncil'i üzerine el yazısıyla düştüğü bir yorumdur. Calov İncil'i, Bach'ın kendi kütüphanesinde bulunan ve üzerine notlar aldığı bir Luther İncili baskısıdır. Bach'ın bu tür notları, onun müzik anlayışının teolojik temellerini doğrudan gösteren az sayıdaki kişisel belgeden biridir.