“Ah seni zavallı alçak, benim dışkım senin şimdiye dek düşündüğünden daha iyidir.”

Beethoven'a atfedilen bu söz, bestecinin öfkesini ve keskin dilini dışa vuran kaba bir hakarettir. İçerik olarak felsefi bir derinliği yoktur; ancak Beethoven'ın kişiliğine ilişkin yaygın bir imgeyi, yani fevri ve sivri dilli oluşunu yansıtır. Besteci, kendi yaratıcılığını ya da düşünsel gücünü aşağılayan birine karşı, muhatabını küçümseyen ağır bir benzetmeyle karşılık verir.

Sözün bugünkü okura söylediği şey, daha çok sanatsal dehanın toplumsal nezaket kalıplarıyla her zaman uyumlu olmayabileceğidir. Beethoven'ın çağdaşları onun kolayca öfkelenen, zaman zaman kaba bir tavra bürünen biri olduğuna dair çeşitli anekdotlar aktarmıştır. Bu söz de bu tür bir anın izi olarak okunabilir.

Ancak tek başına ele alındığında söz, sanatsal düşünceyi anlamak için bir anahtar sunmaz. Daha çok Beethoven'ın insani zaaflarının ve dönemin sanat çevrelerindeki sert tartışma kültürünün küçük bir yansımasıdır.